Wspomnienia

Rejsu ,,Maxusem 22" po Woldze.

2018

Nasz pomysł urodził się podczas regat Maxus Cup na Mazurach przed trzema laty i tak dojrzewał podczas następnego roku i następnych regat ,aż podjęliśmy decyzje .

Płyniemy!!!

Dnia 10 lipca 2018 jestem już w Moskwie, u mojego przyjaciela Siergieja , z którym wypłynę jego jachtem Maxus22, kupionym na wiosnę w Polsce w Stoczni Northman. Łódka usportowiona ale z wyposażeniem standardowym.

W Moskwie działa dość prężnie żeglarski ,,Maxus Club Russia" ,w którym jest wiele łódek typu Maxus. Ale keje gdzie przycumowane są jachty tego Klubu znajdują się na Zalewie Pirogowskim 30km od Moskwy.

Właśnie z tego miejsca startujemy 14 lipca .

.Nasz plan zakłada około 1000 km rejs Wołgą, kończącym się na zalewie zwanym Morzem Gorkowskim /długość 132km/ , tam też odbędą się pięcio dniowe regaty w tym bardzo atrakcyjny bieg nocny.

Na Wołdze jak i jej zalewach można pływać także po zmroku, bo szlak wodny dla statków jest oznaczony światłami na bojach .

Z zaprowiantowaniem nie ma problemów. W sklepach jest wszystko, Kupujemy tylko trwale produkty bo na jachcie nie mamy lodówki .

Dzień przed wypłynięciem sprawdzamy stan techniczny, oraz ,,bytowy”. Następnego dnia po południu wypływamy.

Żegnani przez członków klubu Maxus i wyposażeni w pomocne rady, płyniemy w kierunku pierwszych śluz na kanale Moskwa,którym dopłyniemy do Wołgi.

Nocujemy przed pierwszą śluzą , tak żeby o 6 rano dostać się do środka.

U Rosjan system śluzowania jest uporządkowany. Żeglarz zgłasza bezpłatnie na początku roku do Zarządu Wód swój jacht i numer rejestracyjny. Podczas podejścia do śluzy zgłasza przez UKF- kę chęć przejścia, podając nazwę łódki i numer rejestracyjny.

Pierwszeństwo w śluzach maja duże jednostki pasażerskie i towarowe. My mieliśmy szczęście płynąc przez 5 śluz za barką.

Zaoszczędziliśmy co najmniej jeden dzień.

Do pokonania na odcinku do Dubnej mieliśmy 5 śluz .

Duże wrażenie robią śluzy długością po 150m i różnicy poziomu 12-15m,

Po 75 km docieramy do Dubnej , robimy pierwszy nocleg. Atrakcją jest przystań przy starej pordzewiałej barce. Dość folklorystycznie,ale mamy gdzie stanąć.

Następnego dnia żeglujemy po potężnym zalewie Wołgi, obiad, ruszamy dalej na 6 śluzę, żegnani pomnikiem Lenina który wskazuje nam drogę.

I od tego momentu jesteśmy na właściwym szlaku Wołgi. Odpływamy od Dubnej i zatrzymujemy się na nocleg w porcie Fordewind w dość dobrze wyposażonym ośrodku wypoczynkowym.

Po drodze na brzegach kilka plaż dla mieszkańców Dubnej. A dalej już tylko dzikie odcinki Wołgi , przyroda zostawiona sobie. Na brzegach wtopione w krajobraz wioski. Pogoda nam dopisuje.

Woda 24 stopnie można się kąpać rano i wieczorem .

Dziś mamy zamiar dopłynąć do zalewu rzeki Medwiedica około 60 km , i będziemy mieli pierwszy nocleg na dziko . Na krótko udaje nam się postawić żagle, ale rzeka się kreci i w większości płyniemy na silniku.

Siergiej włącza auto-pilota, żeby można było oderwać się na chwile od steru.

Po ośmiu godzinach walki z przeciwnym wiatrem decydujemy się na postój na rzece Miedwiedica, lewobrzeżnym dopływie Wołgi.

Znajdujemy cicha zatokę i rzucamy kotwice. Miejsce w zatoce rzeki bardzo ładne osłonięte z trzech stron, wiatr nam nie przeszkadza i spokojnie mija noc.

Głębokość drogi wodnej 8-12m.Mamy wgrane w tablet mapy nawigacyjne i nimi się kierujemy , ale niestety obejmują one praktycznie tylko główny szlak, a już boczne zatoki czy zalewy trzeba pokonać na własne ryzyko.

Ponieważ nasz jacht jest szybrowy, z elektrycznie podnoszonym mieczem musimy szczególnie uważać poza szlakiem wodnym. Po drodze mijamy duże barki z piaskiem i kruszywem,oraz statki pasażerskie. Dzięki nim w niektórych miejscowościach nadbrzeżnych istnieje ruch turystyczny, co pozwala im się rozwijać .

Po noclegu na kotwicy w zalewie rzeki ruszamy dalej, docieramy do sztucznego zalewu w miejscowości Kaliazin .Trzeba uważać, bo przy tworzeniu tego zalewu zostało zatopione pól starego miasta.

Trzeba się trzymać szlaku żeby nie zawadzić gdzieś o komin zalanego domu.

Lewą burtą mijamy wieże zatopionej cerkwi i kierujemy się do dość dużej ale niestety pustej przystani.

Musimy zrobić małe zaopatrzenie i kupić paliwo.

Miasto zapomniane ,zaniedbana stara architektura z czasów początku 20 wieku .

Tu spotykamy dwa hausbooty z rodzinami z Holandii, które płyną w kierunku Moskwy. Są zachwyceni swoim rejsem po Wołdze i przyrodą z jaka się stykali, a jednocześnie zdziwieni, że w ogóle nie spotykali na wodzie turystów.

W Kaliazinie ze względu na późną porę zostajemy na nocleg . Jemy kolacje, kąpiel i w koje bo nie ma co robić.

Wstajemy wcześnie i po śniadanku startujemy.

Po ośmiu godzinach walki z przeciwnym wiatrem decydujemy się na postój na rzece Miedwiedica lewobrzeżny dopływ Wołgi,znajdujemy cicha zatokę i rzucamy kotwice.

Miejsce w zatoce rzeki bardzo ładne osłonięte z trzech stron więc wiatr nam nie przeszkadza i spokojnie mija noc.

Znowu wiatr niekorzystny tzw,,,mordę-wind „ gdzie się da pomagamy sobie fokiem ,szkoda bo na żaglach byśmy szybciej płynęli , ale trudno musimy się z tym pogodzić.

Przy śluzach i w Dubnej przepływamy pod mostami.

Istotna informacja dla żeglarzy, to ta że wszystkie mosty nad Wołgą mają powyżej 12m wysokości.

Wieza zatopionej cerkwi

Zaniedbane stare domy z 1905 r

.Po siedmiu godzinach stajemy w porcie Neftino pod Ugliczem i po późnym obiedzie jedziemy zwiedzać miasto. W mieście jest duży port, ale tylko dla statków , jachty nie mają gdzie bezpiecznie stanąć. Miasteczko w tej starej części ładnie odrestaurowane ,kilka ładnych cerkwi więc warto je zwiedzić, niestety z przystani Neftino trzeba dojechać taksówką kilkanaście kilometrów.

Następnego dnia wypływamy rano bo musimy znowu pokonać śluzę ,mamy nadzieję ,że uda się nam przepłynąć nie czekając . Oglądamy jeszcze Yglicz od strony wody i płyniemy dalej. Rzeka na tym odcinku jest trochę węższa .ale wiatr się zmienił i praktycznie od rana po wyjściu ze śluzy płyniemy na żaglach

Mimo skręcającej Wołgi udaje nam się płynąć na pełnym ożaglowaniu ,aż do Myszkina. Miasteczko przyklejone do lewego brzegu rzeki. Tu zatrzymuje nas już wieczór, stajemy w malej przystani ,niestety po przeciwnej stronie rzeki .Następnego dnia rano korzystając z uprzejmej propozycji właściciela portu, płyniemy motorówką na zwiedzanie miasteczka .

Nazwa miasteczka Myszkin, oparta jest na legendzie, która mówi, że po uratowaniu przez myszy kniazia przed niedźwiedziem ,na tą cześć zbudował w tym miejscu osadę i nazwał ja Myszkin, teraz symbolem miasteczka jest postać-gadżet szarej myszki.

Około południa wypływamy w dalsza podróż i chcemy osiągnąć port Koprino który jest ostatnim przystankiem przed przejściem na Zalew Rybiński,zwany również Morzem Rybińskim dl /138km/.

Do Koprina przypływamy wieczorem .,Ładny port z infrastrukturą, są natryski i stacja benzynowa,obok luksusowy ośrodek wypoczynkowy w lesie nad brzegiem Wołgi.

Wieje dość mocno całą noc , jest to przyczyna zafalowania rozlanej tu szeroko Wołgi, która niedaleko łączy się właśnie z Zalewem Rybińskim.

Miejscowi motorowodniacy i wędkarze odradzają nam wyjście, ponieważ na styku zalewu i Wołgi przy takich wiatrach robi się kocioł przeciwnych fal.

Dziwne zjawisko meteo jakby zderzania się przeciwnych wiatrów,czekamy

i po południu podejmujemy decyzje że spróbujemy, w innym przypadku się wrócimy. Koło południa wiatr słabnie,

Płyniemy.

Wołga w tym miejscu ma około 5km szerokości .Dopływamy na foku do zalewu, tu tworzy się fala do 1,5 metra i robi się mały,, kocioł” . Udaje nam się wpłynąć na zalew i dalej staramy się jak najszybciej dopłynąć do Rybińska.

Na ostatnim odcinku płyniemy już na silniku, co nie jest łatwe przy tak wysokiej fali, bo silnik mamy zaburtowy na pantografie . Nasz Maxus sprawuje się dzielnie i po godzinie dochodzimy do kei w przystani klubu żeglarskiego.

Warunki wręcz skromne ,ale nie mamy wyboru. Po raz pierwszy widzimy 4 żagłówki w porcie.

W otoczeniu dzielnica przemysłowa ,jakieś upadłe zakłady mala stocznia ,parę wraków na wpół zatopionych obraz niezbyt optymistyczny.

Jedziemy do miasta obejrzeć Rybińsk ,zrobić zakupy i rozruszać nogi.

Rano po śniadaniu wypływamy. Żegna nas przed śluzą duży pomnik kobiety, którą nazywają ,,Matuszka Wołga” , uważaną za patronkę marynarzy pływających Wołgą.

Płyniemy wzdłuż miasta ,nad rzeką ładne promenady do spacerów i wypoczynku dla mieszkańców .Miasto od strony rzeki dość zadbane i w słońcu wygląda kolorowo.

Naszym celem dzisiaj jest Jarosław , trochę daleko około 70 km do przepłynięcia ,ale wiatr na razie sprzyja więc po minięciu Rybińska stawiamy żagle i pełnym wiatrem zasuwamy dość szybko.

Na szczęście Wołga tu dość prosto płynie ,więc i żeglowanie jest spokojne i szybkie .

Do Jarosławia dopływamy już dość późno ,więc dochodzimy do kei dla gości w małym porcie żeglarskim. Zaletą jest bliskość centrum miasta i cicha zatoka. Podłączamy ładowanie akumulatorów, kolacja i do spania .Postanawiamy zabawić tu dwa dni,uzupełnić gaz wodę i zrobić zakupy, więc się nie stresujemy. Woda na kei nie nadaje się do picia. Musimy z miasta przywieźć wodę w butelkach.

Rano zwiedzamy miasto, a po południu spotykamy się z komandorem portu ,który nam pomaga w wymianie butli,i przywiezieniu zakupów.

Następnego dnia znowu zwiedzamy starówkę pełną restauracyjek ,kawiarenek i muzyki. Po obiedzie odwiedzają nas przyjaciele Siergieja ,członkowie Maxus Club Russia. Ponieważ znają dobrze dalsze odcinki Wołgi ,aż do Zalewu Gorkowskiego ,to przekazują nam kilka praktycznych wskazówek.

Wypływamy bogatsi o rady , za sobą mamy już około 600km rzeki.

Rzeka na tych odcinkach nie jest za szeroka ,a głębokość utrzymuje się w granicach 8 m.

Za Jarosławiem jest duża rafineria do której statkami dostarczana jest ropa naftowa i odbierane paliwa ,dlatego na podejściu do rurociągów stało około trzydziestu statków -tankowców.

Płyniemy dalej, brzegi Wołgi zmieniają się malowniczo od płaskich zielonych do wysokich urwisk w których jaskółki mają swoje gniazda.

Obrazy znany chyba tylko z filmów.

Nie spotykamy żadnych żaglowych jachtów, natomiast częściej mijają nas jachty motorowe o rożnych wielkościach.

Cały czas podczas rejsu mamy mały problem z osia steru i łódkę lekko ściąga na prawo. Wszystko sprawdzone, żadnych luzów ,metodą prób robimy podkładkę pod jarzmo i płetwę sterową, ale to nie za wiele pomaga. Trudno. Sterując ręcznie trzeba lekko kontrować przy prawym halsie,a przy auto pilocie ,,on” męczy się sam.

Jak nie ma wiatru to rzeka jest gładka i leniwa. Nie widać prądów ,ale nurt dodaje nam szybkości .

Dzisiaj praktycznie płyniemy cały dzień na żaglach. Mamy korzystny wiatr i o dość dobrej sile, więc osiągamy prędkość 4-6 węzłów.

Na tym odcinku nie ma żadnych przystani ani portów , dlatego nocleg robimy w zatoczce ujścia rzeczki przy wsi Krasnoje. Miejsce rekomendowane przez przyjaciół Siergieja w Jarosławiu.

Rozlewisko przyrodniczo piękne. W zasięgu wzroku ,brak jakichkolwiek oznak cywilizacji. Rzucamy kotwicę i próbujemy złowić jakąś rybę .

Niestety nic nie udało nam się złowić.

Następnego dnia chcemy dopłynąć do Kostramy .

W Kostramie dopływając do dość przyjemnej przystani, musimy opuścić trochę maszt żeby przepłynąć pod mostem drogowym.

Ten niski most nie jest na szlaku żeglownym.

Rano płyniemy dalej i przed wieczorem cumujemy w miejscowości Plos.

Małe miasteczko na prawym brzegu o charakterze wypoczynkowo sanatoryjnym.

Cumujemy przy kejach jacht klubu ,duży zadbany port .Nie wiadomo dlaczego budynki z sanitariatami są zamknięte , chociaż po opłatę dość szybko się ktoś z obsługi do nas zgłosił. W porcie stoi kilka mniejszych i większych motorówek.

Średnio dobowy koszt cumowania w takich portach to od 5 do 20 euro.

Podczas całej podroży spotykamy bogate prywatne rezydencje nad brzegami Wołgi, które często kontrastują z urokliwymi starymi domami o nadwołżańskim charakterze .

Zwiedzamy Plos. Mimo wypoczynkowego charakteru i końca lipca, ludzi mało ,nie widać tego urlopowego nastroju. Plos leży nad prawym brzegiem Wołgi ,został założony na początkach trzynastego wieku przez kupców handlujących drzewem i innymi towarami transportowanymi Wołgą.

Ze wzgórz wznoszących się nad miasteczkiem,możemy podziwiać przepiękne widoki , ze wstęga rzeki u podstaw miasteczka. Wieczorem odwiedzają nas dziennikarze regionalnej gazety.Robią z nami wywiad o przebiegu naszego rejsu i wrażeń jakie nam on dostarcza.

Sympatyczna rozmowa kończy się wypiciem butelki miejscowego wina.

Rano po rutynowych czynnościach, śniadanie ,kąpiele,klar na jachcie i ruszamy .Płyniemy wzdłuż Plos, który towarzyszy nam na prawym brzegu w pięknym świetle wschodząceko słońca.

Na krótko zatrzymujemy się w malowniczym miasteczku Kiniszma.

W swojej świetności było dużym ośrodkiem włókienniczym i odzieżowym ,a obecnie widać nad brzegami Wołgi tylko opuszczone fabryki i zakłady.

Jesteśmy o pięć dni wcześniej ,od zaplanowanego wejścia na Zalew Gorkowski, więc pełną świadomością możemy sobie pozwolić na zwolnienie tempa rejsu.

Popołudniem stajemy na nocleg na kotwicy w zalewie rzeki Elnat.

. Cicha spokojna zatoka, doskonale warunki do kąpieli i noclegu. Zatoka łączy się z rozlewiskiem Wołgi przed Zalewem Gorkowskim.

Rano w słoneczku wypijamy kawkę ,wiaterek zachodni stabilny jakieś 12-15 węzłów z kierunku który jest dla nas idealny .

Stawiamy pełne ożaglowanie i ruszamy na Zalew Gorkowski.

Po 6 godzinach będąc już na zalewie, decydujemy się poszukać miejsca polecanego na postój kolo wyspy Asafowe Góry . Opływamy wyspę , stajemy po zawietrznej na 2 kotwicach i pieszo przemieszczamy się na brzeg. Dno piaszczyste, głębokość nie więcej jak 60cm., więc spacerujemy w wodzie między lądem a jachtem. Zwiedzamy wyspę która jest miejscem odpoczynku dla wodniaków podczas weekendów. Widać to na brzegach po miejscach biwakowych . Potwierdzają nam to też nieliczni turyści odpoczywający na wyspie.

Po stronie wschodniej super plaże i wygodny dostęp do wody.

Wcześnie rano odbijamy z miejsca postoju i płyniemy do naszego portu docelowego a po 14 godzinach wchodzimy do portu o nazwie Biała Rzeczka. Port znajduje się w szerokim ujściu rzeczki o nazwie Biała .

Po raz pierwszy jest to port jachtowy, gdzie stoją jachty rożnych typów i wielkości. Są także 4 Maxusy, co świadczy ,że ten jacht jest dość popularny

w Rosji.

Do zapowiedzianych regat mamy 4 dni.Wykorzystujemy je na opływanie i zwiedzanie wskazanych przez miejscowych żeglarzy ciekawych miejsc .

Zwiedzamy miejscowość Czkalow z muzeum poświęconym lotnikowi ,który samotnie przeleciał z Rosji do Ameryki bez lądowania w 1936 .

Płyniemy do zatoki czapli, wiatr dość silny 22-25 węzłów.

Przy wejściu duża mielizna ,która nie jest pokazana na mapach nawigacyjnych, w naszym tablecie. Siadamy na mieliźnie i tylko dzięki fali przeskakujemy ją i wpływamy w głąb zatoki. Nocujemy na miejscu .Na drugi dzień musimy się wypychać przez mieliznę, ale z sukcesem ,więc wracamy do portu w Białej Rzeczce .Rano szykujemy łódkę do regat ,pomiary ożaglowania,odciążenie jachtu,i omawiamy strategie biegów.

Pierwszego dnia startują 42 lodki .Są dwa biegi. My w naszej klasie lokujemy się w środku. Najciekawiej zapowiada się dzień następny gdzie rozgrywany jest ranny bieg koło portu, a w następnym biegu wszystkie łódki wypływają w kierunku drugiego końca zalewu. Ten bieg po 9 godzinach żeglowania kończy się nocą po 24 . Tu niespecjalnie liczą się zajęte miejsca a raczej dotarcie do mety biegu.

Następnego dnia wracamy do portu . Dzięki sprzyjającym wiatrom trwa to10 godz. Rano następnego dnia wyciągamy łódkę na przyczepę i wracamy już na kolach do Moskwy.

Na te coroczne regaty przyjeżdżaj i przypływają załogi z wielu stron Rosji.

Nasz rejs trwał 32 dni. Przepłynęliśmy w sumie 1100 km .

Przygoda żeglarska super, połączona z wieloma doświadczeniami. Obejrzeliśmy kawał wspanialej rzeki i ciekawego kraju.

Polecam dla żeglarzy lubiących tego typu wyzwania.

Członkowie Klubu Maxus w Moskwie chętnie pomogą w organizacji

takich rejsów.

Z żeglarskim pozdrowieniem Ahoj

Jacek Odrowąż

Sergiej Strawiec

13

2018-12-13T11:04:25.341000000